آستان جانان


به تيغم گر زني2 دستت نگيرم ماه من اي سرو بلند بالا رويت را به ما بنما وگر تيرم زني 2 منت پذيرم ماه من اي سرو بلند بالا رويت را به ما بنما بنازم چشم مستت را نبينم من شکستت را چو مستم کرده اي مستورُ منشين ماه من اي سرو بلند بالا رويت را به ما بنما چو نوشم داده اي زَهرم منوشان ماه من اي سرو بلند بالا رويت را به ما بنما بنازم چشم مستت را نبينم من شکستت را آلبوم معمای هستی باصدای استاد محمد رضا شجریان سه تار : استاد محمد رضا لطفي ني : عبد النقي افشار نيا تنبک : همايون شجريان شعر از:حضرت سعدی
2 نوشته شده در دوشنبه 1385/05/30ساعت 4:36 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


مرتضی خان محجوبی به شهادت گذشتگان و اسناد مکتوب از دو جهت حايز اهميت است :۱-از لحاظ نوازندگی کسی در پيانو مثل او نبوده و نخواهد بود ۲-از نظر پر کاری اگر پر کارترين هنر مند راديو نباشد يکی از پر بارترين آن هاست. مرتضی خان از آن دسته از هنرمندان مکتب نرفته ولی خط نوشته است که سر پنجه سحر اميز و آبشار روان احساسش نغمه خوان دل عاشقان شد او اين ساز را از مادرش آموخت .توانايی او به قدری بود که پيش درامد اصفهان ساخته درويش را بدون اموزش نواخت.برای بارور کردن استعدادش نزد دو استاد بزرگ آن زمان به شاگردی رفت در حالی که هنوز شش سال بيش نداشت.اساتيد وی سلطان حسين خان هنگ آفرين و محمود مفخم الممالک بودند.هنگ آفرين از تحصيلکرده های موسيقی نظام بود.نزد ميرزا عبدا.. رديف کار کرده بود و از نوازندگان بنام سه تار در ان زمان بود.مرتضی خان شيوه های خاص نوازندگی پيانو را نزد مفخم آموزش ديد و معلومات رديفی خود را نزد هنگ آفرين تکميل کرد. در ضمن نزد حاج خان ضربی به ياد گيری تنبک و اصول تصانيف پرداخت .قوت و مايه بی نظير سازش حاصل بهره وری از اين ايام بوده است.منزل انها مکان تجمع اساتيد و موسيقی دانان مشهور آن زمان بودمرتضی خان دارای استعداد و توانايی غير قابل وصفی در ساز زدن داشت .حظور در کنار استادانی زبده و تلاش بی حدش از وی نوازنده ای اعجوبه و قهار ساخت.تا جايی که در ده سالگی به همراه آواز عارف قزوينی کنسرتی در سينما لاله زار برگذار کرد . در ده سالگی به همراه برادرش رضا محجوبی(که از نوازندگان ويلون و آهنگ سازان به نام ولی گمنام آن زمان بود ودر اواخر عمرش به دليلی نا معلوم مجنون شد)در کافه پدرش که محل آمد و شد اعيان در لاله زار بود پيانو مينواخت.وی در دوازده سالگی موفق شد رديف دوره عالی را به اتمام برساند ودر سيزده سالگی متکفل خانواده ای چهارده نفره شده بود. وی ۱۳۰۷ برای ظبط صفحه به بيروت و حلب (در سوريه) رفت و بيش از ۱۰۰ صفحه با آواز تاج اصفهانی -بديع زاده-وزيری-ضرابی -بنان-حکمت شعار و... و نوازندگی ابوالحسن صبا و حسين ياحقی(دايی پرويز ياحقی)و ارسلان درگاهی و شهنازی پر کرده است که همگی در آرشيو راديو محفوظ است.همگی با تکنوازی وی در شور و آواز افشاری که نمونه والايی در بی نظيری ساز اوست آشنا هستيم . زندگی مرتضی محجوبی همانند ديگر هنرمندان آن زمان با آرامی و سلامت همراه نبود و اجتماع سفله و کرکس صفت او را نيز از گزند خود مصون نداشت و آن رفاه و آرامشی را که لازمه رسيدن به اوج است برای او محيا نکرد. اين نوازنده گمنام پيانو در سال ۱۳۳۴ قبل از شليک توپ سال نو در تنهايی و فراموشی در انزوای خود به آسمان بال گشود و خبر مرگش يک هفته بعد به علت سال نو به دوست داران موسيقی اعلام شد و مزارش در کنار بانو قمر الملوک وزيری در گورستان ظهير الدوله است. روحش شاد و يادش گرامی باد.اميد وارم توانسته باشم با اين کار يادی از اين استاد بزرگ کرده باشم. بر گرفته شده از وبلاگ گل پونه ها جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال بدار یک نفس ای قاید این زمام جمال که دیده سیر نمی‌گردد از نظر به جمال دگر به گوش فراموش عهد سنگین دل پیام ما که رساند مگر نسیم شمال به تیغ هندی دشمن قتال می‌نکند چنان که دوست به شمشیر غمزه قتال جماعتی که نظر را حرام می‌گویند نظر حرام بکردند و خون خلق حلال غزال اگر به کمند اوفتد عجب نبود عجب فتادن مردست در کمند غزال تو بر کنار فراتی ندانی این معنی به راه بادیه دانند قدر آب زلال اگر مراد نصیحت کنان ما اینست که ترک دوست بگویم تصوریست محال به خاک پای تو داند که تا سرم نرود ز سر به درنرود همچنان امید وصال حدیث عشق چه حاجت که بر زبان آری به آب دیده خونین نبشته صورت حال سخن دراز کشیدیم و همچنان باقیست که ذکر دوست نیارد به هیچ گونه ملال به ناله کار میسر نمی‌شود سعدی ولیک ناله بیچارگان خوشست بنال سعدی من از روز ازل، ديوانه بودم ديوانه روي تو، سرگشته کوي تو سرخوش از باده ي، مستانه بودم در عشق و مستي، افسانه بودم نالان از تو شد چنگ و عود من تار موي تو، تار و پود من بي باده مدهوشم ساغر نوشم ز چشمه نوش تو مستي دهد ما را گل رخسارا بهار آغوش تو چو به ما نگري غم دل ببري کز باده نوشين تري سوزم همچون گل، از سوداي دل دل، رسواي تو، من رسواي دل گرچه به خاک و خون کشيدي مرا روزي که ديدي مرا باز آ که در شام غمم صبح اميدي مرا صبح اميدي مرا آلبوم رسوای دل با صدای :استاد محمد رضا شجریان ترانه سرا : رهي معيري آهنگساز : مرتضي محجوبي
2 نوشته شده در جمعه 1385/05/20ساعت 5:3 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


خواهم که بر زلفت، زلفت، زلفت هر دم زنم شانه، هر دم زنم شانه ترسم پريشان کند بسي حال هر کسي چشم نرگست مستانه مستانه، مستانه مستانه خواهم بر آبرويت، رويت، رويت هر دم کشم وسمه، هر دم کشم وسمه ترسم که مجنون کند بسي مثل من کسي چشم نرگست ديوانه ديوانه، ديوانه ديوانه يک شب بيا منزل ما حل کن دو صد مشکل ما اي دلبر خشکل ما دردت به جان ما شد، روح و روان ما شد خواهم که بر چشمت، چشمت، چشمت هر دم کشم سرمه، هر دم کشم سرمه ترسم پريشان کند بسي حال هر کسي چشم نرگست مستانه مستانه، مستانه مستانه خواهم که بر رويت، رويت، رويت هر دم زنم بوسه،هر دم زنم بوسه ترسم که نالان کند بسي مثل من کسي چشم نرگست جانانه جانانه، جانانه جانانه گلهای تازه ۱۰۲ با صدای استاد محمد رضا شجریان ترانه منسوب به استاد شیدا تنظیم استاد فرامرز پایور
2 نوشته شده در سه شنبه 1385/05/10ساعت 2:20 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


روز وصل دوستداران یاد باد یاد باد ان روزگاران یاد باد کامم از تلخی غم چون زهر گشت بانگ نوش شاد خواران یاد باد گر چه یاران غافلند از یاد من از من ایشان را هزاران یاد باد مبتلا گشتم در این بند وبلا کوشش ان حق گزاران یاد باد گر چه صد رود است از چشمم روان زنده رود و باغ کاران یاد باد آلبوم بیداد ترانه یاد باد دستگاه همایون با صدای استاد محمدرضا شجریان اهنگساز:پرویز مشکاتیان با همکاری گروه عارف و شیدا
2 نوشته شده در دوشنبه 1385/05/02ساعت 0:26 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|